خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

بيست و هفتم صفر سال 93 كرجبازگشت به مقالات عمومی
ثبت شده در تاریخ 25-دی-1393 -- تعداد بازدید : 2589 بار


بسم الله الرحمن الرحیم


یا فاطمة الزهرا اغیثینی


آدرس منبع : وب سایت حاجیه خانم اکبری


امام حسن (ع) در سن چهل و هفت سال و پنج شش ماه  ، دیده از جهان فرو بسته اند از این ایام هفت سال و شش ماه با پیامبر (ص) زندگی کرده اند و سی سال ما بقی را در جوار علی (ع) زندگی کرده اند و ماجرای غصب خلافت علی (ع) و خانه نشینی ایشان و ماجرای فاطمه (س) و جنگهای علی (ع) خلافت ابابکر و عمر و عثمان و دوره خلافت علی (ع) را دیده اند حتی در تاریخ نوشته اند که سردار جنگ قادسیه که ایران را فتح کردند و مردم ایران را مسلمان کرده اند ،حسن بن علی (ع) بوده است . در تاریخ آمده که عمربن خطاب به علی (ع) گفت که می خواهم به ایران حمله کنم ولی حضرت فرمودند که من مخالف حمله به ایران هستم زیرا مردمی فرهیخته دارد و من می ترسم تو ایران را فتح کنی و اسلام واقعی را به آنها نتوانی ارائه دهی و اینها نسبت به اسلام دلزده شوند ؛ اگر مهلت دهی با تبلیغاتی که از اسلام به گوش آنها می رسانیم ، خودشان اسلام را خواهند پذیرفت . اما او پافشاری کرد و گفت پس حسن بن علی را مامور کن و همراه ما بفرست تا سردار لشگردر حمله به ایران باشد . امام حسن (ع) با آن لشگر به ایران آمدند و اسلام را درایران رواج دادند . پس ایشان سی سال را هم با علی (ع) زیسته اند وقتی علی (ع) به شهادت رسیدند ایشان  سی و هفت ساله بودند پس از آن ده سال را هم امامت کرده اند که تمام این ده سال را با معاویه که مشاورش عمروعاص بود ، هم دوره بوده اند معاویه در شام بود و امام حسن (ع) در مدینه بوده اند و بوسیله نامه با هم در ارتباط بوده اند که در نهایت ،کار آنها به جنگ کشید معاویه حدود صدهزار سرباز آماده کرد و امام حسن (ع) حدود چهل هزار سرباز آماده کردند و چهل سرباز ایشان کم شدند تا به چهارده هزار سرباز رسیدند و باز هم کم شدند در میدان جنگ وقتی امام حسن (ع) نماز می خواندند اکثر اینها به سپاه معاویه پیوستند و به خیمه امام حسن (ع) حمله کردند و ایشان را غارت کردند ایشان سرنماز بودند که یارانش بر سر ایشان ریختند و عمامه و رِدا و پای افزار و شمشیر و سجاده اش را هم بردند و امام حسن (ع) روی خاک قرار گرفت . آن چند یاری که اطراف امام حسن (ع) بودند گفتند یابن رسول الله ما الان چه کنیم ؟ امام حسن (ع) فرمودند من امروز احساس می کنم بهترین یارم ، معاویه است چرا که او حداقل نمی گوید من شیعه هستم ، شیعیانم که این گونه مرا غارت می کنند من چه می توانم کنم و چه جنگی می توانم داشته باشم . این جنگ بدون نتیجه ماند و معاویه یک طومار که سفید بود ولی مهروامضا شده بود را به دست بزرگان مدینه دادو گفت ببرید خدمت حسن مجتبی و بگویید معاویه می گوید این را بگیر و هر چه می خواهی در آن شرط کن که من قبول دارم و این صلح معاویه شد و امام حسن (ع) حدود پانزده ماده را به عنوان صلح نامه نوشت ولی او هیچ کدام را عملی نکرد و طومار را پیچید و کنار گذاشت .  یکی از این مفاد این بود که حقوق و مقرری ما وشیعیان را قطع کرده ای و مردم را درفقر نگه داشته ای ، برای ما حقوق مقرر قرار بده که به شیعیان و فقرا بدهیم اما او فقط برای امام حسین (ع) مقرری قرار داد زیرا از او می ترسید. مردم همه منتظر بودند که امام حسن (ع) معاهده را قبول نکند و بگویند که معاویه صلح نامه فرستاد اما حسن بن علی نپذیرفت . اما وقتی خبر پیچید که امام حسن (ع) صلح نامه را امضا کرده ، همان هایی که امام حسن (ع) را درجنگ تنها گذاشتند و او را غارت کردند وقتی در مدینه امام حسن (ع) را می دیدند می گفتند " سلام علیکم یا مُذِلَّ المومنین " و به ایشان طعنه می زدند که سلام بر تو که مومنان را خوار کردی و با معاویه صلح نامه امضا کردی .  با همه این احوالات معاویه تاب نیاورد و با مسمومیت های فراوان سرانجام امام حسن (ع) را به شهادت رساندند .

روزی رسول اکرم (ص) در مدینه در مسجد بودند که امام حسن (ع) آمدند و پیامبر (ص) فرمودند حسن ام جلو بیا ، ایشان جلو آمدند و روی زانوی پیامبر (ص) نشستند راوی نقل می کند امام (ع) موهای بسیار زیبایی داشتند پیامبر (ص) دست در داخل موهای زیبای ایشان بردند و فرمودند : این حسن ، نورچشم من ، فروغ قلب من ، میوه دل من ، سید جوانان بهشت است او حجت خدا برخلق است و امر او امر من و گفتار او گفتار من است و هر کس او را اطاعت کند مرا اطاعت کرده و هرکس از او رو برگرداند از من رو برگردانده ، هر وقت به صورت او نگاه می کنم قلب ام مملو از نگرانی می شود به خاطر محنتی که بر او وارد می کنند او را به سم جفا مسومش می کنند ، در مصیبت حسن ام آسمان محزون می شود و هر موجودی بر او گریه می کند حتی مرغان هوا و ماهیان دریا ، پس هر چشم که بر حسن بگرید نا بینا نمی شود درروز قیامت که همه چشمها از ترس عذاب الهی نابینا می شوند ، و هر دلی که محزون شود برای او ، روزی که همه دلها محزون می شوند این دل غمگین نخواهد شد پس هر کسی قبر او را در مدینه زیارت کند قدمش روز قیامت بر صراط نمی لغزد درحالیکه همه قدمها می لغزند و از آتش جهنم به سلا متی عبور می کند .

راوی نقل می کند که رفتم ملاقات امام حسن (ع) و دیدم لباس ایشان غرق در خون است و جلوی ایشان تشتی است و داخل آن تکه تکه لخته خون است داد زدم یابن رسول الله طبیب و معالج بیاورید چرا شما به این حال رها شده اید ؟ امام حسن (ع) فرمودند اینها لخته خون نیست و کار من از کار گذشته اینها پاره های جگر من است من امتحان کرده ام و شیء را در آن فرو کرده ام ولی فرو نرفته و اینها لخته خون نیست و تکه های جگر من است ، من بلافاصله گفتم لا حول و لا قوه الا بالله ، آقا جان مرا نصیحتی کنید امام حسن (ع) فرمودند محیای  سفر آخرت شوید و بدانید شما دنیا را دنبال کرده اید و اجل شما را دنبال کرده ، امروز اندوه روز نیامده و فردا را نخورید ، بدانید آنچه اضافه تر از معونه زندگی تان بدست می آورید نمی توانید خرج کنید و خزانه دار دیگران می شوید ، بدانید حلال دنیا در قیامت حساب دارد و حرام دنیا در قیامت عذاب دارد و کسانی که شبهه دنیا را رعایت نمی کنند روز قیامت عتاب می شوند و... راوی گفت وقتی سخن به پایان رسید خون راه گلوی امام حسن (ع) را بست وآنقدر با صدا خونها بالا آمد که امام حسین (ع) و ابالفضل (ع) دویدند و آمدند و صدای زینب (س) آمد تا صدای ایشان آمد امام حسن (ع)  فرمودند تشت را پنهان کنید که خواهرم طاقت دیدن این لخته های خون را ندارد .

مصائب امام حسن (ع)  سخت و ناگفتنی است اما به عنوان شیعه ایشان بهره وری ما از ایشان چقدر است وچه یاد گرفته ام از ایشان و ایشان کجا امام و مقتدای ما است ؟

ما که می خواهیم از ایشان صحبت کنیم نهایتاً می گوییم ایشان کریم اهل بیت (س) است و می گوییم کریم یعنی کسی که عطا می کند و می بخشد اما این معنای کامل آن نیست بلکه کریم یک صفت است برای انسانهایی که دارای کرائم نفسانی هستند . در این باب درمیان زنان ، پس از حضرت فاطمه (س) و زینب (س) ، حضرت معصومه (س) بی بدیل هستند و در میان مردان  ، امام حسن (ع) هستند .

سوال : به چه کسی کریم می گویند ؟

در روایات و احادیث و علم اخلاق می گویند که باید فرد ، دو صفت را داشته باشد تا به او کریم بگویند :

1)توکل به خداوند و چشم امید از مردم برداشتن . یعنی آنقدر توکل انسان به خدا بالا رود که به بنده خدا وابسته و امیدوار نباشد . هر چه این صفت توکل به خدا در فرد تقویت شود صفت کریمه در او تقویت شده است .

2)سخاوت . اولین مرتبه سخاوت ادای واجبات خدا به درگاه خداست . سخی به کسی می گویند که نماز و روزه قضا ندارد و وجوهات به خدا بدهکار نیست . و تکالیف خدا را که واجب است به درستی به درگاه خدا انجام داده است .

پیامبر (ص) : فرمودند بخیل ترین مردم کسی است که نماز نمی خواند .

از این یک پله پایین تر کسی است که نام مرا می شنود و صلوات نمی فرستد . حق مرا نمی دهد .

 پس سخا یعنی ادای تکلیف خداوند ، آن طورکه خدا از ما می خواهد .

و کریم را کسی می گویند که قبل از اینکه سوال کنی ، او عطا کند و کریم کسی است که تحمل خواری و بدبختی هیچ کس را ندارد . کریم ، به ما کرامت می دهد تا بر اثر این کرامت قیمت انسانی ما بالا رود .

مثلا زیارت امام حسین (ع) آنقدر به ما قیمت می دهد که امام صادق (ع) فرمود : پس از زیارت امام حسین (ع) ، خداوند در خانه شما به استقبال شما به انتظار ایستاده است .

حرم امام حسین (ع) این همه به ما قیمت می دهد . 

حکایت است که مردی هندی عاشق امام حسین (ع) بود و برای ایشان مراسم گرفته بود یکی از حاکمان رد می شد و متوجه شد و گفت تمام زندگی اش را بگیرید تا دیگر نتواند از این کارها کند . تمام ثروتش را گرفتند و او به خاک سیاه نشست او را زندانی کردند پس از اینکه از زندان آزاد شد نزدیک ماه محرم شد گریه می کرد که چه کنم . همسرش گفت که پسرمان را راضی کن و بازار برده فروش ها به فروش برسان ؛ با پسر صحبت کردند او قبول کرد به بازار که رفتند آقایی آمد سوار بر اسب و گفت غلام را صد هزار سکه طلا می خرم . غلام را خرید و غلام شروع به گریه کرد و ایشان سوال کرد چرا گریه می کنی گفت چون اربابم خوب و مهربان بود . آقا فرمود من می دانم که او ارباب تو نبود و پدرت بود و می دانم تو را چرا فروخته . من تو را می برم به خانه ات و پول را هم پس نمی گیرم به مادرت سلام مرا برسان و بگو چون با حسین معامله کردی فرزندت آنقدر گران شد که خودش آنرا خرید .

ما خودمان قیمت خودمان را پایین آورده ایم و گرنه اگر تحت تعلیم کریم قرار بگیریم ، کریم در ما کرم می ریزد . ما را کریم و کریمه می کند و آن وقت مشتری ما خدا و ائمه (س) می شوند .

باید با خودمان فکر کنیم که به عنوان یک شیعه چقدر می ارزیم ؟ چه چیز باید داشته باشیم تا قیمت پیدا کنیم ؟

اول : علم و آگاهی . پس از ایمان هیچ چیزارزشمندتر از آن نیست . علم به  خدا و قرآن و امام و اسلام و خود .

چرا این همه اسلام به علم تاکید دارد زیرا علم به انسان قدرت می دهد و جهان ، جهان قدرت است .  امام زمان (عج) هم با علمش جهان را فتح می کند .

خداوند اراده کرد که خودش را بشناساند و چون شناخت ، علم می خواهد خداوند پیامبرانش را فرستاد با علم . همه آن علوم را با علم لدنّی به پیامبر (ص) داد و همه آن علوم را با علم لدنّی دیگر به سینه علی (ع) ریخت و به ائمه (س) به ارث رسید و آنها در اختیار ما قراردادند تا با آن علم قدرت شناخت و حرکت به سمت خدا را پیدا کنیم .

سلیمان در غرب عالم بود و بلقیس در شرق عالم ، سلیمان فرمود چه کسی می تواند تخت او را برای من بیاورد ؟ عفریت جنّی گفت قبل از اینکه بلند شوی و بنشینی من می آورم ؛ آصف برخیا گفت من مقدار کمی علم کتاب دارم بنابراین قبل از اینکه پلک چشم ات را باز و بسته کنی ، من او را می آورم . او این قدرت را از علم اش دارد .

پیامبر (ص) و ائمه (ع) همه می فرمایند : علم . در اسلام هر واجبی ، یک محدودیتی دارد مثلا روزه واجب ، در ماه رمضان است و بعد از آن قضا می شود یا زمان نمازهای واجب که مشخص است .  برخی از واجب ها هم محدودیت زمانی و مکانی دارند مثل حج . در اسلام یک فریضه است که محدودیت زمان و مکان و جنس ندارد و آن علم است که به هر مرد و زن مسلمان واجب است .

 پیامبر (ص) فرمودند : " طلب العلم فریضه بکل مسلم و مسلمه " . و همچنین ایشان فرمودند : " اطلبوا العلم من المهد الی اللحد " . و یا فرمودند : " اطلبوا العلم ولو بالصین " .

پیامبر (ص) فرمودند : حکمت ،گم شده مومن است هر جا ببیند آن را برمی دارد .

علی (ع) فرمودند : حکمت ، گم شده مومن است اگرچه شاگردی مشرک را کند و در دست مشرک باشد . آنرا در بیاور و بگیر .

نماز و عبادت و تفکر و بیداری وخواب و ... انسانِ عالم ، قیمتی تر است .

دوم : معرفت به اهل بیت (س) .

حُذیفه یَمان می گوید که در مدینه در اُحد بودیم که امام حسن (ع) آمدند در حالیکه پنج شش ساله بودند گفتیم چگونه فاطمه (س) ایشان را این گونه تنها می فرستند اینها را یهودی ها اذیت می کنند ! پیامبر (ص) فرمودند که حسن تنها نیست شما نمی بینید که جبرئیل جلوی اوست و میکائیل دور او می گردد پیامبر (ص) آمدند او را درآغوش  گرفتند و فرمودند : این پسر من است و تکه ای از بدن پاکیزه من است و سبط من و نور چشم من است پدرم به فدای او باد . و به  ایشان فرمود تو سیب من هستی و حبیب من و شادی قلب من هستی . پیامبر (ص) دست ایشان را گرفت و نشاند و فرمود به زودی او راهنمای مسلمانان می شود ، او هدیه خدای جهانیان برای من است ، او از من خبر می دهد و او آثار مرا معرفی می کند و سنت مرا روشن و زنده می کند او با رفتارش امور مرا سرپرستی می کند  (امام حسن (ع) دو با رتمام اموالش را بخشید و سه مرتبه اموالش را نصف کرد و بخشید و سالی یک بار اعلام می کردند به همه مدینه و اطراف که هر گرفتاری هر چه می خواهد بیاید و بگیرد و گره از کار همه آنها باز می کرد ) خدا به او به دیده رحمت نگاه می کند و خدا رحمت کسی را که این مقام ها را برای حسن ام بشناسد احترام او احترام من است و نیکی به او نیکی به من است هر کس او را گرامی بدارد مرا گرامی داشته است .

راوی نقل می کند که دیدیم مرد عربی می آید پیامبر (ص) فرمود چیزی نگویید که او عصبانی و بداخلاق و خشن است ؛ مرد آمد وسلام نکرد گفت کدام از شما محمد هستید ؟  پیامبر (ٌص) فرمود من هستم . او گفت من کینه تو را به دل دارم و از تو متنفرهستم و حالا که تو را دیدم بدتر هم شدم ، پیامبر (ص) فرمود بنشین ، او نشست و گفت تو چه می گویی خدا یکی است  دلیل و برهان بیاور ؛ پیامبر (ص) فرمود خودم بگویم یا تکه ای از بدنم ، حسن بگوید ، پیرمرد خندید و گفت خودت از پس من برنمی آیی حواله به پسربچه می دهی ، حسن (ع) فرمود : من کودن نیستم و پسر کودن هم نیستم در مقابل تو دانشمند فقیه ایستاده است هر چه نمی دانی بپرس آی نادان ! بدان که شفای جهل و نادانی نزد من است ، و بدان من دریایی از علم و دانش هستم که سطل ها توانایی تقسیم مرا ندارند هر چه از آن بکشی پایان ندارد و این علم را از جدم به ارث برده ام تو درشتی کردی ولی من امیدوار هستم از اینجا مسلمان بروی پیرمرد خندید و گفت چه بعید است ! امام حسن (ع) فرمود که تو جلسه گذاشتی و نقشه قتل جدم را کشیدی ؛ ماجراهایی را که برای مرد در طول راه رخ داده بود را یکی یکی فرمود ، ناگهان مرد ایستاد و گفت پسر جان !همه راه را کنار من و با من بودی یا علم غیبی داری ؟ امام حسن (ع) فرمود خدای لا شریک له به من تعلیم داده . مرد گفت راه اسلام کدام است ؟ او ایمان آورد و قدری قرآن آموخت و به قبیله اش رفت و آنها را مسلمان کرد . هر جا امام حسن (ع) را می دید می گفت خدایا خودت و من می دانیم که مثل این جوان را نیافریده ای .

پس هر چه آشنایی ما با اینها بیشتر باشد قیمت ما بالاتر می شود .

پیامبر (ص) فرمود چهار چیزجواهر است و هر کس داشته باشد قیمتی است و آن عقل ، دین ، حیا وعمل صالح است .

توسل به امام حسن (ع) که  نمازی است که چهار رکعت است دوتا دو رکعت درهر رکعت پنجاه مرتبه سوره توحید .  

توسل به پیامبر (ص) : نودو دو مرتبه " اَللهم اِنّی اَسئَلُکَ بِحقِ محمدٍ وَ آلِ محمدٍ اَن تُنَجِّیَنی مِن هذَا الغَم "

صلوات امشب هزار مرتبه هدیه به امام حسن (ع) .


آدرس منبع : وب سایت حاجیه خانم اکبری

بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا