خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

توحید در مقام ذات بازگشت به برگزیده از کتاب
ثبت شده در تاریخ 23-اردیبهشت-1393 -- تعداد بازدید : 2196 بار

1 – توحید در مقام ذات

توحید در مقام ذات عبارت است از یکی دانستن ذات مقدّس رب الارباب که قدیم و ازلی است و مبدء و علّت ایجاد جمیع عوالم امکانی از محسوس و غیر محسوس است . و شرک در این مقام متعدّد دانستن او است . چنان که طایفه ی ثنویّه می گویند که عالم دارای دو مبدء متساوی است که هر دو قدیم و ازلی هستند یکی مبدء خیرات  و آن یزدان است و دیگری مبدء شرور و آن اهریمن است و بطلان عقیدۀ سخیفۀ ایشان از آیات قرآن واضح می گردد . برای جواب به ذکر یک جمله اکتفا می شود و آن این است که شرّ محض در عالم نیست هر چه که بوده و هست و خواهد بود یا خیر محض است یا اینکه خیر آن غالب و جهت شرّ مغلوب و مقهور است و شرح این مطلب از وضع این کتاب بیرون است .

نصارا هم مشرکند

و نیز مانند طایفۀ نصارا که قائل به سه اصل قدیم هستند و به اقانیم ثلاثه ( اب ، ابن ، روخ القدس ) قائلند و برای هر کدام خواصّ و آثاری معتقدند .

در سورۀ مائده می فرماید : بدرستی که کافر شدند آنهایی که گفتند (( الله )) یکی از این سه است و الوهیّت مشترک بین خدا و عیسی و روح القدس است ، و حال آنکه نیست خدایی مگر خدای یگانه که مبدأ جمیع موجودات است .

و این عقیده تثلیث مذهب براهمه و بودائیان نیز می باشد .

بت پرستی شرک به خداست

و نیز از این قسم شرک است آنچه از بعضی فرقه های بت پرستان نقل گردیده که برای هر نوعی از مخلوقات ربّ النوعی قرار داده اند و می گویند آب را خدایی جدا و هوا را خدایی است جدا و هکذا .


منبع : گناهان کبیره آیت الله شهید دست غیب

بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا