خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

شیر دوا یا شفا بازگشت به خوردنیها و آشامیدنیها
ثبت شده در تاریخ 23-بهمن-1394 -- تعداد بازدید : 794 بار

اما روایات بحث را از شیر آغاز می کنیم که قران یکی از نعمت های شگفتی آور خود را شیری  معرفی میکند که از بین خون و مدفوع گاو خارج میشود ولی اولا هیچ اثری از بو یا رنگ آن ندارد و گوارا هست برای کسانی که آن را می نوشند . آیه ۶۶سوره ی نحل که برای متبرک شدن بحث با آیه به آن استدلال کردیم دلالت آنهم کاملا روشن است.

روایات شیر را شفا یا دوا به تناسب افرادی که استفاده میکنند معرفی میکنند.

نکته ی قابل توجه این است که شفا هیچ عارضه ای ندارد اما دوا باعارضه است و از آنجایی که افراد دارای مزاجهای مختلف هستند بعضی برایشان شیر شفاست و برای بعضی دوا و باید بعضی حتما با مصلح بخورند بعضی دیگر بهتر است با مصلح بخورند که به این موارد خواهیم پرداخت.

شیر دارای سه ماده است.

۱)ماده ی چربی که تبدیل به کره و خامه میشود.

۲)ماده ای که تبدیل به پنیر میشود.

۳)ماده ی آبی که تبدیل به ماالجبن میشود.

درنتیجه شیر در خودش این سه خاصیت را دارد.

یعنی هم به بدن رطوبت می دهد هم ارزش غذایی دارد اما اگر زیاد جوشانده شود غلیظ شده در بعضی از افراد مشکلاتی ایجاد میکند.

شیر شفاست برای افراد سوداوی چون به بدن آنها رطوبت میدهد.

عده ای با خوردن شیر اسهال میشوند شیر برای این افراد دوا است.

شیر برای افراد سرد مزاج میتواند مشکل ایجاد کند ، لذا باید انرا با مصلح بخورند.

شیر و کلا لبنیات را نباید صبح مصرف کرد چون با زیاد کردن رطوبت موجب بیحالی می شود. لذا بهترین زمان خوردن لبنیات عصر یا شب است.

مصلحات شیر میتوانند ، گلاب ، خرما ، کشمش ، شیره ی انگور، هل ، دا چین و زنجبیل به تناسب افراد باشد.

آخرین مطلب آنکه بعد از خوردن شیر دهان را باید با مقداری عسل آب شست

عسل آب عبارت است از یک پیمانه عسل و سه پیمانه آب که با حرارت ملایم جوشانده می شود تا آب تبخیر شود و عسل بماند این شربت را عسل آب گویند.

ماست برای افراد سرد مزاج مناسب نیست.

افراد گرم هم بهتر است انرا با مصلحاتی مانند ، اویشن ، زنیان ،  سیاهدانه ، نعناع یا پونه استفاده کنند.



لینک کانال :  https://telegram.me/tayeba 


بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا