خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

هتک قرآنبازگشت به برگزیده از کتاب
ثبت شده در تاریخ 25-فروردین-1393 -- تعداد بازدید : 1648 بار

طریق چهارم برای تعیین گناه کبیره هر گناهی است که دینداران آنرا بزرگ می دانند به طوری که ثابت شود در تمام دوره ها تا زمان ائمه و پیامبر اکرم صلوة الله علیه و آله نزد هر دینداری بزرگ بوده است آن گناه ، کبیره خواهد بود مانند هتک احترام و اهانت کردن به مقدّسات و محترمات دینی – یعنی آنچه لزوم احترامش در دین امر بدیهی باشد مانند قرآن مجید ، کعبه معظمه ، مکه مکرمه ، مساجد ، مشاهد مشرفه حتی تربت حسینی علیه السلام و در اینجا به حرمت اهانت و وجوب تعظیم هر یک از امور و احکام آنها به صور اختصار اشاره می شود .

احترام قرآن ضروری مذهب است

نزد هر مسلمانی بدیهی است که از قرآن که کلام حضرت آفریدگار است عزیزتر و شریف تر و لازم الاحترام تر در عالم اسلام چیزی نیست و رسول خدا صلوة الله علیه و آله آنرا ثقل اکبر یاد فرمود که دو چیز پربها بین شما مسلمانان پس از خود می گذارم آنکه بزرگتر است قرآن است کوچکتر اهل بیت من ( علی و حسن و حسین و اولاد طاهرین ایشات و سلسله جلیله سادات .)

بهترین ثوابها

ضمن  حدیث طولانی در باب عضمت شأن قرآن ، حضرت باقر علیه السلام می فرماید : روز قیامت قرآن می گوید خدایا بعضی از بندگانت حرمت مرا نگه داشته و مرا حفظ نمود و چیزی از مرا ضایع نکرد و بعضی دیگر مرا ضایع کرد و حق مرا خوار شمرد و مرا تکذیب نمود .

خدایتعالی می فرماید : به عزّت و جلال و رفعت مقامم سوگند ، امروز بهترنی ثواب را برای تو بدهم و دردناکترین را به خاطر تو بکنم .

و حضرت صادق علیه السلام فرمود : خدای جبّار می فرماید : به عزّت و جلالم و بلندی مقامم سوگند هر آینه امروز گرامی می دارم هر کس ترا گرامی داشته و خوار می کنم هر که را ترا خوار کرده است .

بالجمله بر هیچ مسلمانی پوشیده نیست که اهانت کردن به قرآن مجید گناه کبیره است و اهانت به خداوند سبحان  و پیامبر صلوة الله علیه و آله  است .

رسول خدا صلوة الله علیه و آله فرمود : من نخستین کسی هستم که بر خدای عزیز جبّار روز قایمت وارد می شوم با کتاب او و خاندانم سپس امّت من وارد می شوند من از امّتم می پرسم شما با کتاب خدا و با خاندانم چه کردید .

معنی اهانت به قرآن و حکم آن

تشخیص با عرف است هر گفتار و کرداری درباره ی قرآن مجید که در عرف خوار کردن آن خوانده شود و آن گفتار یا کردار را موجب هتک قرآن بدانند حرام و گناه کبیره است .

البته این در صورتی است که اهانت به قرآن از روی استخفاف و اهانت به اصل دین و شریعت حضرت سید المرسلین صلوة الله علیه و آله نباشد و همچنین اهانت به قرآن را نیز حلال نداند و گرنه عملش موجب کفر و ارتداد از دین می شود زیرا حرمت اهانت به قرآن از ضروریّات دین است .

بنابر این اگر کسی قرآن مجید را لگدمال کند یا آنرا در نجاست اندازد چون ظاهر عملش اهانت به اصل دین و انکار حرمت قرآن مجید است کافر و ریختن خونش مباح می شود مگر اینکه بگوید در حال غضب و بی اختیاری بودم و درباره اش احتمال هم داده شود که از حال طبیعی بیرون بوده است .

در اینجا مناسب است به پاره ای نکات مهم درباره ی حرمت اهانت و وجوب احترام به قرآن مجید تذکر داده شود :

1 – جلد قرآن و غلاف آن و همچنین ورقهای آن ( یعنی جاهایی که خطوط قرآن بر آن نیست مانند حواشی ) مانند خطوط قرآن در حرمت هتک است بنابر این نجس کردن آنها نیز حرام است اگر موجب هتک باشد و در این صورت پاک کردن آن واجب می شود .

2 – نوشتن قرآن با مرکّب نجس حرام است و اگر با مرکّب نجس نوشته گردد یا پس از نوشته شدن نجس گردد طاهر کردن آن واجب می شود و اگر نشود باید آنرا محو کرد .

3 – دادن قرآن به دست کافر حرام است اگر موجب هتک قرآن یا مسّ خطوط کردن کافر بشود بعضی از علما فرموده اند مطلقا جایز نیست و گرفتن آن از دست کافر واجب است .

4 – هر گاه قرآن مجید یا ورقی از آن یا دعایی که از معصوم رسیده یا انگشتری که بر آن اسم خدا نقش است یا تربت حسینی علیه السلام و مانند اینها از محترمات دینی و مذهبی که هتک آنها حرام و احترامش واجب است اگر خدای نکرده در مستراح بیفتد واجبست فورا بیرون آورده شود و طاهر گردد هر چن مستلزم مخارج زیادی بشود و تا بیرون آورده نشده تخلیه در آن مستراح حرام است و چنانچه بیرون آوردنش ممکن مباشد باید آنرا مسدود کنند تا در آن تخلیه نشود .

آنچه از وحود اخراج و تطهیر و غیره ذکر شد اختصایای به صاحب آن یا نجس کننده ی آن ندارد بلکه بر هر مسلمانی که خبر شده واجب است که به وجوب کفایی ( اگر هر کسی انجام دهد از دیگران ساقط می شود ) و اکر هیچ کس انجام ندهد همه کسانی که آگاه شدند مسوول و مواخذند .

5 – مسّ کردن خطّ قرآن برای شخص محدث ( یعنی کسی که برای نماز خواندن باید وضو یا غسل بگیرد ) حرام است خواه بدست مسّ کند یا به اعضاء دیگر یا به لب .

و چون فروع این حکم زیاد است برای دانستن آنها به رساله ی عروة الوثقی مراجعه شود .

6 – شیخ انصاری علیه الرّحمه در خاتمه مکاسب محرّمه می فرماید جماعتی از فقها تصریح کرده اند خرید و فروش قرآن مجید حرام است و برای مدرک این حکم روایتی نقل نموده که مقام گنجایش آن و بحث درباره ی آنها نیست بنابراین باید فقط به جنوان جلو و اوراق ، قرآن را مورد خرید و فروش قرار داد نه خطوط مبارکه را و بهتر این است که پولی که مشتری می دهد به عنوان هدیه بدهد نه بهای قرآن و فروشنده هم قرآن را که می دهد به عنوان هدیه بدهد نه فروش .

تذکر لازم

هر چه شخص از عوالم معرفت بهره برده و عظمت حضرت آفریدگار را بیشتر درک نماید قرآن مجید که کلام اوست نزدش عظیم تر است و آنچه بتواند در رعایت ادب و احترام و تعظیم آن کوشش خواهد کرد با اینکه خود را هم از اداء حقّ قرآن مقصّر می بیند .

چنین شخصی هیچ گاه دست بی وضو به قرآن نمی زند یعنی در حال حدث حتی جلد و حواشی قرآن را هم مسّ نمی کند و با دست متجنّس هر چن خسک هم باشد آنرا مسّ نمی کند و در حال حدث آنرا با خود حمل نمی کند و اگر قرآن مجید با اوست همیشه با طهارت است و هنگام نشستن پشت به آن نمی کند و پاها را رو به آن دراز نمی نماید و چیزی روی آن قرار نمی دهد و هنگام خواندن رو به قبله با ادب نشسته و با حضور قلب و تانّی و تاثر از مواعظ |آن تلاوت می کند و چون فرمان پروردگار جل اسمه می باشد اگر دیگری آنرا تلاوت کند گوش می گیرد و رعایت ادب می کند اگر در مجلسی است که اهل آن رعایت نمی کنند و استماع قرآن نمی نمایند نمی خواند .

در کتاب گزار اکبری گلشن 51 نقل نموده از ابوالوفاء هروی که گفت من در مجلس پادشاه قرآن می خواندم و ایشان استماع نمی نمودند و سخن می گفتند ، پایمبر اکرم صلوة الله علیه و آله را در خواب دیدم که رنگ مبارکش متغیّر بود فرمود (( آیا قران را برای کسانی می خوانی که با هم سخن می گویند و آنرا استماع نمی کنند و تو به سبب رعایت نکردن ادب بعد از این نتوانی خواند مگر آنچه خدا جل اسمه بخواهد )).

بعد از آن بیدار شدم و گنگ شده بودم مام چون فرموده بود الا ما شاء الله امید داشتم که زبانم آخر خواهد گشود تا مدّت چهار ماه در همان محلّی که آن خواب را دیده بودن باز رسول اکرم صلة الله علیه و آله را در خواب دیدم فرمود (( حتما توبه کرده ای گفتم بلی یا رسول الله صلوة الله علیه و آله ؛ فرمود من تاب تاب الله علیه ، هر که رجوه به خدا کند خدا هم به مغفرت به او رجوع خواهد فرمود بعد از آن فرمود : زبان بیرون آور و به انگشت مسبّحه ی خود زبان مرا مسح فرمود و فرمود : هرگاه نزد قومی قرآن می خوانی پس ترک کن قرائتت را تا هنگامی که گوش گیرند کلام خداوند را و چون بیدار شدم زبانم گشوده بود .

( و در گلشن 80 حکایاتی از آثار احترام و اهانت وبه مقدّسات دینی ذکر نموده به کتاب مزبور مراجعه شود ) .

ناگفته نماند چنانچه هتک قرآن مجید حرام و گناه کبیره است همچنین دعاهایی که از معصومین علیه السلام رسیده مانند صحیفه سجادیّه و احادیث و روایات وارده از آن بزرگواران هتک آنها نیز حرام است ، مثل اینکه اینا را به زمین زند یا پا بر آنها گذارد و نظائرش که در عرف هتک داسته شده .

کلامی از اینجانب :

با توجه به مطالب بیان شده بالا ، توسط استاد شهید ایت الله دست غیب ( ره ) ، چگونه مومنین در زیارتگاه ها و مساجد و منازل خود از مهرهایی استفاده می نمایند که نام مبارک خداوند جل اسمه و یا 5 تن آل ابا بر آن هک شده است ، و حال آنکه مهر را بر روی زمین قرار می دهند ، و زمین جایی است که آنها پای خود را می گذارند ، مگر نه آنکه باید نام خداوند سبحان و اهل بیت را در بلندی و جایی در خور قرار دهیم ، پس این کدامین جهل و یا کدامین منطق است که به ما این اجازه را می دهد ، که نام ایشان را در جایی قرار دهیم که نه تنها در شأن آنها نیست بلکه مورد هتک نیز واقع می شوند . چراکه در هنگامی که نماز گذار مشغول نماز است و به نماز ایستاده ، اگر کسی سهواً پای خود را روی مهر بگذارد ، جدا مقصر کیست ؟

کسی که عبور کرده و یا کسی که این اسماء مبارکه را در محل هتک و بی حرمتی قرار داده ، چرا باید ما کوکورانه ، از هر چیزی پیروی کنیم ، اگر عده ای بی توجه اقدام به استفاده از مهرهایی می نمایند که روی آنها نام های مبارک نقش بسته است ، آیا به راستی همگی ما نیز باید بدون هیچ توجهی به اثر کار خویش از آن پیروی کنیم .

به امید آنکه ، ساخت اینگونه مهرها در کشور متوقف شود ، و حداقل در مساجد و مشاهد متبرکه ، که دارای مسئولین آگاه می باشد ، از این مهرها استفاده نگردد .



   منبع : جلد 2 گناهان کبیره شهید آیت الله دست غیب

بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا