خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

شرح برخی از نکات در خصوص معراج پیامبر استاد عارف به الله علامه رفیعی 1بازگشت به برگزیده از کتاب
ثبت شده در تاریخ 02-اردیبهشت-1392 -- تعداد بازدید : 1076 بار
از بدیهیّات دین حنیف اسلام ، و ضروری در نزد مسلمین ، مسأله ی معراج شریف حضرت رسالت پناهی است ، که علاوه برآیات قرآنیّه و اخبار مستفیضه از مسلّمات بین خاصّه و عامّه است ، و مشتمل بر اسرار عجیبه و دقایق غریبه و مطالب عالیه ی متعالیه می باشد . لهذا به خواهش بعضی از افاضل احباء – حفظهم الله سبحانه – این مقاله به طور اختصار نوشته شد ؛ با اینکه به هیچ وجه حال مزاجی و وقت مساعد نبود ، ولی امید به توفیق الهی و توجه معنوی روح مبارک حضرت ختمی مرتبت _ صلی الله علیه و آله و سلم _ که به نحو احسن خاتمت یابد ؛ و این مقاله در چند فصل است :

شرح برخی از نکات در خصوص معراج پیامبر استاد عارف به الله علامه رفیعی
(( فصل اول ))

 
بدان که در معراج حضرت رسول – صلی الله علیه و آله – چند قول است :

اول : آنکه عروج حضرت وجمیع مشاهدات آن جناب در رویا بوده است ، نه در بیداری .
و این قول باطل است و مردود است ، زیرا که : علاوه بر آنکه مخالف اجماع و مسلّم علمای اسلام است ، با آیه ی مبارکه که در اول سوره ی بنی اسرائیل است ، نافات دارد ، برای اینکه ایه می فرماید : (( سبحان الذی اسری بعبده لیلاً من .. )) مفاد آن تسبیح و تقدیس تعظیم ذات اقدس الهی است ، بر اینکه بنده ی خود را در شب به معراج برد ، و این خود ، دلیل بر عظمت و اهمّیت فوق العاده امر معراج است و اگر سیر حضرت و عروج آن جناب در خواب بود ، مورد این همه اهمّیت و عظمت واقع نمی شد ، بلکه ذیل آیه که فرموده است : (( لنریه من آیاتنا )) هم ظاهر در رویت ، در بیداری است .

قول دوم : آن است که معراج در بیداری بوده ، ولی عروج فقط به روح مبارک بوده است ، ولی بدن شریف آن حضرت حرکت و تحوّل نداشته است .
این قول هم غلط و باطل است ، زیرا که : عروج روحی عبارت از احاطه ی علمیّه است به حقایق عوالم سماو و ملایک و ارواح انبیاء _ علیهم السلام – و این خود از لوازم نبوّت ، خصوصاً مقام خاتمیّت است و امر زائدی بر متبه ی خاتمیّت نیست و آیه ی مبارکه دلالت دارد بر اینکه خداوند عبد خود یعنی پیغمبر را به معراج برد و عبد مجموع هویّت مبارکه از روح و جسد است ، نه روح مجرّد از بدن و بعضی از یک فقره که در دعانی ندبه وارد است ، به اشتباه افتاده اند و آن جمله این است : (( و عروجت بروحه الی السماء ))
و جواب این شبهه این است که : بعد از دلالت آیه ، بر معراج مجموع روح و بدن آن جناب ، این جمله را توجیه بایست نمود و به نظر می رسد که (باء) در (بروحه ) باء سببیّه است ، یعنی به سبب روح و قوّه روح آن حضرت و مشایعت بدن با روح که تشریح خواهیم نمود به این نحو که عروج دادی رسول خود را ، نه اینکه فقط روح عروج نموده ؛ بلکه قوّت روحانیّت خاتمیّت سبب معراج به تمام معنی گردید .
قول سوم : که حق و مطابق ظواهر آیات ؛ بلکه صریح اخبار است ، آن است که : معراج در بیداری بوده و روح و جسد مبارک به معیّت هم ، به عوالم عالیه عروج فرمودند .




فصل اول             فصل دوم               فصل سوم                 فصل چهارم                   فصل پنجم

                فصل ششم                فصل هفتم                    فصل هشتم                         فصل نهم
بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا